1. Εκδρομή στην τέχνη
| Πρωτότυπος τίτλος: | Henri and the machine |
| Συγγραφέας: | Marinov Isabelle |
| Εικονογράφος: | Shtonda Olga |
| Μετάφραση: | Μαρία Κωνσταντοπούλου |
| Εκδόσεις: | ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ |
| Ηλικίες: | 6-9 ετών |
| Σελίδες: | 32 |
Πολλές φορές πιστεύουμε πως η τέχνη πρέπει να είναι σοβαρή. Πως μόνο όσοι έχουν “το ταλέντο” μπορούν να δημιουργήσουν. Ή πως απευθύνεται σε λίγους. Σε όσους έχουν αυτό το “κάτι” που μπορούν να την καταλάβουν. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Η τέχνη είναι για όλους. Γιατί όλοι θέλουν να νιώσουν. Γιατί όλοι θέλουν να δοκιμάσουν, και να πειραματιστούν.
Αυτό μας λέει και η Isabelle Marinov με το έργο της Εκδρομή στην τέχνη. Ο Χένρι είναι ένα παιδί που βρίσκεται σε μια πινακοθήκη και νιώθει πως όλα γύρω του είναι βαρετά και ακαταλαβίστικα. Η τέχνη δεν φαίνεται να τον αφορά. Πόσο θα ήθελε να βρίσκεται στη θάλασσα και όχι ανάμεσα στους πίνακες; Κι όμως, τη στιγμή που αφήνει τον εαυτό του ελεύθερο να πειραματιστεί, να αλληλεπιδράσει με το παράξενο έργο μπροστά του, είναι η στιγμή που καταλαβαίνει τι πραγματικά σημαίνει τέχνη.
“Το μόνο που μετράει στην τέχνη είναι το πώς σε κάνει να αισθάνεσαι”
-Isabelle Marinov
ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ; Ο Χένρι πηγαίνει εκδρομή σε μια μεγάλη πινακοθήκη κι έχει ένα σωρό απορίες. (Μα σε ποιον αρέσουν οι πίνακες με τα παλιά κονσερβοκούτια και τα λιωμένα ρολόγια;) Ώσπου βλέπει την επιγραφή ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΡΕΚΛΑ; και αναρωτιέται τι να σημαίνει; Τον περιμένει μία μεγάλη έκπληξη! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
2. Ένα Παιδί από βιβλία
| Πρωτότυπος τίτλος: | A child of books |
| Συγγραφέας: | Jeffers Oliver, Winston Sam |
| Εικονογράφος: | Jeffers Oliver |
| Μετάφραση: | Φίλιππος Μανδηλαράς |
| Εκδόσεις: | Ίκαρος |
| Ηλικίες: | 3-6 ετών |
| Σελίδες: | 36 |
Ο Oliver Jeffers στο έργο του Ένα παιδί από βιβλία δίνει ζωή σε ένα παιδί που βρίσκεται μέσα και σε μικρούς και σε μεγάλους. Αυτό το παιδί, που είναι φτιαγμένο από βιβλία, ταξιδεύει μέσα στη φαντασία του και μας ζητά να πάμε μαζί του. Μας αποκαλύπτει τη δύναμη των λέξεων, των παραμυθιών, της λογοτεχνίας. Τη δύναμη που έχει η γραφή, όταν συνδυάζεται με τη φαντασία. Μας πάει σε κάστρα και σε σύννεφα. Μας δείχνει τον δρόμο για ταξίδια και περιπέτειες. Για κόσμους μαγικούς που αγγίζουμε… αρκεί να τους ονειρευτούμε.
“Είμαστε φτιαγμένοι από ιστορίες”
-Oliver Jeffers
Ένα κορίτσι φτιαγμένο από βιβλία πλέει με τη σχεδία του σε μια θάλασσα λέξεων, ώσπου φτάνει στο σπίτι ενός αγοριού. Το προσκαλεί να πάει μαζί του σε μια περιπέτεια στον κόσμο των ιστοριών, εκεί όπου όλα μπορούν να συμβούν με τη βοήθεια της φαντασίας. Οι χαρακτήρες του Oliver Jeffers κινούνται και ανιχνεύουν τον δρόμο τους στο ιδιόμορφο τυπογραφικό τοπίο του Sam Winston, σε ένα βιβλίο-ύμνο στη δύναμη της αφήγησης. Στις εικόνες περιλαμβάνονται σαράντα κλασικά έργα της παιδικής λογοτεχνίας, δημιουργώντας αμέτρητες ευκαιρίες για να τα θυμηθούμε, να τα ανακαλύψουμε και να τα μοιραστούμε. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
3. Ο Αρκούδος και το Πιάνο
| Πρωτότυπος τίτλος: | The bear and the piano |
| Συγγραφέας: | Litchfield David |
| Εικονογράφος: | Litchfield David |
| Μετάφραση: | Μαριάννα Ψύχαλλου |
| Εκδόσεις: | Μικρή Σελήνη |
| Ηλικίες: | 4+ ετών |
| Σελίδες: | 36 |
Οι ευκαιρίες στη ζωή, πολλές φορές εμφανίζονται ξαφνικά. Όπως ένα πιάνο μέσα σε ένα δάσος. Θα τολμήσουμε να τις αξιοποιήσουμε; Θα επιστρέφουμε στο ξέφωτο ξανά και ξανά για να παίζουμε στο πιάνο; Θα αφεθούμε σε αυτό που νιώθουμε τη στιγμή που τα δάχτυλα χτυπούν τα πλήκτρα; Θα δώσουμε χρόνο στη προσπάθεια μας να ανθίσει; Γιατί μια μέρα μπορεί να τα καταφέρουμε και να αγγίξουμε τα όνειρά μας.
ΟDavid Litchfield, στο έργο του Ο Αρκούδος και το πιάνο, μας εξηγεί πως αυτό όσο μαγικό και αν ακούγεται, δεν είναι εύκολο. Πολλές φορές για να κάνουμε αυτό που αγαπάμε, χρειάζεται να αφήνουμε πίσω πράγματα που θα μας λείψουν, και σε αυτό το ταξίδι μπορεί να νιώσουμε μοναξιά. Όμως, όλα γίνονται πιο εύκολα όταν έχουμε δίπλα μας ανθρώπους, ή αρκούδους, που πιστεύουν σε εμάς, μας αγαπούν και μας στηρίζουν.
“Αυτό το κοινό, ήταν για εκείνον το πιο πολύτιμο”
-David Litchfield
Μια μέρα, μέσα στο δάσος, ένα μικρό αρκουδάκι ανακάλυψε κάτι που δεν είχε ξαναδεί ποτέ. «Τι είναι άραγε αυτό το παράξενο πράγμα;» σκέφτηκε. Και άπλωσε διστακτικά την πατούσα του για να το αγγίξει… (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
4. Παίζουμε κινηματογράφο;
| Πρωτότυπος τίτλος: | Παίζουμε κινηματογράφο; |
| Συγγραφέας: | Γιάννα Δεληγιάννη |
| Εικονογράφος: | Σάκης Στριτσίδης |
| Εκδόσεις: | CINEMATHESIS |
| Ηλικίες: | 7+ ετών |
| Σελίδες: | 36 |
Η Γιάννα Δεληγιάννη στο έργο της Παίζουμε κινηματογράφο; μας θυμίζει πώς να γεμίζουμε τα καλοκαίρια μας με όμορφες περιπέτειες. Στις αλάνες, στις αυλές, στα σοκάκια. Με μια παρέα παιδιών που προσπαθούν να αποφασίσουν το επόμενο παιχνίδι τους. Ένα παιχνίδι δημιουργικό και διαφορετικό, που θα γεννήσει κόσμους αλλιώτικους. Που θα μας οδηγήσει να γράψουμε ιστορίες και σενάρια, να αλλάζουμε κοστούμια, να φτιάχνουμε σκηνικά, να βρίσκουμε εξοπλισμούς. Να γίνουμε κομμάτι μιας δικής μας ταινίας. Μιας ταινίας που θα προβάλουμε ξανά και ξανά όταν θα νοσταλγούμε εκείνες τις καλοκαιρινές ημέρες.
“Παίζουμε κρυφτό;
Πως να κρυφτεί η ζωή
σε γέλιο παιδιού;”
-Γιάννα Δεληγιάννη
«Παίζουμε κρυφτό;» «Δεν έχει πολλές κρυψώνες εδώ, άσε που τις ξέρουμε όλες!» «Παίζουμε κυνηγητό;» «Ο Κωστής έχει χτυπήσει το πόδι του, δεν είναι δίκαιο». «Παίζουμε κινηματογράφο;» «Πώς παίζεται αυτό;» (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
5. Ο ζωγράφος που ζωγράφισε ένα γαλάζιο άλογο
Ένα βιβλίο φόρος τιμής στον Franz Marc
| Πρωτότυπος τίτλος: | The artist who painted a blue horse |
| Συγγραφέας: | Eric Carl |
| Εικονογράφος: | Eric Carl |
| Μετάφραση: | Ελένη Δουκάκη |
| Εκδόσεις: | Καλειδοσκόπιο |
| Ηλικίες: | 3-6 ετών |
| Σελίδες: | 28 |
O Eric Carle μας έχει συνηθίσει στα μεγάλα μηνύματα με απλά λόγια. Εμπνευσμένος από τον πίνακα του Franz Marc Μπλε άλογο, ο οποίος κρίθηκε αυστηρά από τους κριτικούς της εποχής του γιατί ήταν αρκετά αντισυμβατικός, μας λέει το πιο απλό: “Είμαι ζωγράφος και ζωγραφίζω ένα γαλάζιο άλογο, έναν κόκκινο κροκόδειλο”. Αφήνει την φαντασία του ελεύθερη, πειραματίζεται, εξερευνεί. Βλέπει τα πράγματα αλλιώς. Δεν φοβάται να αποτυπώσει μια διαφορετική πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που θα ζει μέσα από τους πίνακες του. Γιατί δεν χρειάζεται τα άλογα να είναι πάντα καφετί… Ας είναι και καμιά φορά γαλάζια.
“Είμαι ζωγράφος και ζωγραφίζω”
-Eric Carle
Στο βιβλίο αυτό ένα παιδί ζωγραφίζει ένα γαλάζιο άλογο. Έπειτα, με όλο και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, ο μικρός καλλιτέχνης ζωγραφίζει με ζήλο διάφορα ζώα σε τολμηρές φόρμες και χρώματα. Οι νεαροί αναγνώστες σίγουρα θα συμμεριστούν τη χαρά του στο τέλος, όταν θαυμάζει το έργο του. Με ζωγραφιές που μιλούν από μόνες τους κι ένα σχεδόν ανύπαρκτο κείμενο, ο Έρικ Καρλ εμπνέει τους μικρούς καλλιτέχνες σ’ όλον τον κόσμο να εκφράζονται ελεύθερα. Δεν υπάρχει λόγος να εγκλωβίζονται σε συμβατικούς κανόνες, και σίγουρα δεν υπάρχουν “λάθος” χρώματα. Ένα βιβλίο που ενθαρρύνει τα παιδιά να εμπιστεύονται τη φαντασία τους. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).
