Το καλοκαίρι έφτασε και μαζί του οι ξέγνοιαστες στιγμές.
Γιαγιάδες, παππούδες, μαμάδες και μπαμπάδες, θείες και θείοι, νονές και νονοί, οργανωθείτε. Φύγαμε για παραλία και το παιχνίδι ξεκινά!
Χορεύοντας με το κύμα:
Καθόμαστε κοντά στη θάλασσα και κοιτάμε τα κύματα. Είναι μικρά; Τι κίνηση τους ταιριάζει, απαλές κινήσεις με τα χέρια, λίκνισμα του κορμιού, κάτι άλλο; Είναι μεγάλα; Μήπως μεγάλες περιστροφικές κινήσεις ή τεντώματα; Είναι ήρεμα; Μάλλον χαλαρές κινήσεις, ας πούμε σαν να κολυμπάμε;
Μήπως θα ταίριαζε και κάποιος ήχος ή τραγούδι;
Κυνήγι θησαυρού:
Πόσους θησαυρούς μπορούμε να ανακαλύψουμε στην παραλία; Βοτσαλάκια, περίεργες πέτρες, κομματάκια από πλακάκια, ξυλάκια, κοχύλια, φύκια… Τι μπορούμε να κάνουμε μ’ αυτά στην άμμο;
Κύματα και ήλιους
Περίεργα σχήματα
Χάρτες
Σπιτάκια.
Οι θησαυροί μας ζωντανεύουν
Μήπως τα κοχύλια μας και οι πετρούλες μπορούν να γίνουν οι ήρωές μας; Να φτιάξουμε μια ιστορία και να τους βάλουμε στα σπιτάκια που φτιάξαμε ή στους χάρτες που σχεδιάσαμε; Ή μήπως θα ήταν καλύτερα να φτιάξουμε ψηφιδωτά, ας πούμε έναν ήλιο, ένα ψάρι ή ένα λουλούδι;
Ας γίνουμε πλάσματα της θάλασσας:
Πώς θα ήταν αν ήμασταν εμείς καβουράκια, χταπόδια, ψαράκια, γλάροι, δελφίνια; Ας βρούμε μία κίνηση για κάθε ένα από τα πλάσματά μας. Και μετά, ας βρούμε κι έναν ρυθμό για το καθένα, είτε με παλαμάκια είτε χτυπώντας τις πετρούλες, τα κουβαδάκια, τα ξυλάκια. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος, όλα επιτρέπονται! Αρκεί να ξέρουμε την κίνηση και τον ρυθμό που έχει το κάθε πλασματάκι μας.
Ζωγραφίζουμε με ρυθμό:
Τώρα που έχουμε τα «οργανάκια» μας, μπορούμε να κάνουμε δύο ομάδες, ακόμα κι αν είμαστε… μόνο δύο. Η μία χτυπάει έναν ρυθμό και η άλλη τον ζωγραφίζει. Για παράδειγμα, αργός ρυθμός μπορεί να σημαίνει μεγάλες κυματιστές γραμμές ή κύκλοι, γρήγορος ρυθμός μπορεί να σημαίνει μικρές γραμμούλες και σχήματα.
Μαέστρος:
Αν είμαστε περισσότεροι από δύο, μπορούμε να κάνουμε και ορχήστρα: καθένας και καθεμία διαλέγει το οργανάκι που θέλει (ξυλάκια, κοχύλια, πέτρες, κουβαδάκια… ), δοκιμάζει τους ήχους και τους ρυθμούς που θέλει και μετά έρχεται ο «μαέστρος» για να καθοδηγήσει την ορχήστρα: χτυπά ένας-ένας, όλοι μαζί, αργά ή γρήγορα, δυνατά ή σιγά; Και δεν ξεχνάμε: όλα επιτρέπονται!
Ιστορίες στη σκιά:
Επειδή όμως σίγουρα κουραστήκαμε και μας ζάλισε ο ήλιος, καιρός είναι να βρούμε μια παχιά σκιά κάτω από την ομπρέλα ή, ακόμα καλύτερα, κάτω από ένα δέντρο, να απλώσουμε τις ψάθες και τις πετσέτες και να ακούσουμε ή να διαβάσουμε μια ιστορία, ένα παραμύθι ή ένα βιβλίο για τη θάλασσα και τα ζώα της. Μπορούμε να έχουμε μαζί μας δυο-τρία βιβλία και να διαλέξει το παιδί τι προτιμά. Αν υπάρχει βέβαια η διάθεση, το διάβασμα μπορεί να είναι πιο «ζωντανό»: να σκεφτούμε ήχους που να ταιριάζουν, να υποθέτουμε ποιος μπορεί να εμφανιστεί στην ιστορία σε λίγο, να φανταστούμε πώς κινείται ο ήρωας ή πώς μοιάζει η φωνή της ηρωίδας.
Μπορούμε βέβαια να πάρουμε ο καθένας και η καθεμία το βιβλίο που προτιμάμε και να διαβάσουμε σιωπηλά.
Έτσι κι αλλιώς, η παραλία είναι πάντα μία πρόκληση που μπορεί να προσφέρει όμορφες εμπειρίες, αφού έχει όλα τα συστατικά: εικόνες, ήχους, υλικά. Εμείς το μόνο που χρειάζεται να έχουμε είναι φαντασία!
